ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់៖ ៥ ការផ្លាស់ប្តូរក្នុង ៩០ នាទី

ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់៖ ៥ ការផ្លាស់ប្តូរក្នុង ៩០ នាទី

មានច្បាប់សំខាន់ ១៧ ប្រការ ដែលកំណត់ការប្រកួតបាល់ទាត់ ១១នាក់ ចាប់ពីទំហំទីលាន រហូតដល់ការផ្តល់បាល់ពិន័យ និងកាតក្រហម។ ស្ថាប័ន ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ (IFAB) ជាអ្នកថែរក្សាច្បាប់នេះ ខណៈ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ (FIFA) ប្រើវាសម្រាប់ការប្រកួតពិភពលោក រួមទាំង ពានរង្វាន់ពិភពលោក ២០២៦។ ក្រុមនីមួយៗមានកីឡាករ ១១នាក់ក្នុងទីលាន រួមទាំងអ្នកចាំទីម្នាក់ ហើយការប្រកួតធម្មតាមាន ២ តង់ តង់នីមួយៗ ៤៥ នាទី។ ចំណុចដែលធ្វើឱ្យអ្នកទស្សនាច្រឡំជាងគេ គឺបាល់ក្រៅលេង បាល់អុហ្វសាយ បាល់ពិន័យ និងការប្រើ VAR។ ចូរពិនិត្យច្បាប់ IFAB កំណែបច្ចុប្បន្ន និងបញ្ជីកីឡាករមុនពេលវិភាគ ឬទស្សន៍ទាយការប្រកួតតាម មគ្គុទ្ទេសក៍បាល់ទាត់ ដើម្បីកុំឱ្យចាញ់ព័ត៌មានលម្អិតតូចៗ។

តើចង់ចាប់ផ្តើមពីចំណុចមូលដ្ឋានដែលអ្នកគាំទ្រគួរដឹងមែនទេ?

ស្វែងយល់បន្ថែម

តើចំណុចសំខាន់បំផុតនៃច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់ជាអ្វី?

ចំណុចស្នូលនៃច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់ គឺការគ្រប់គ្រងទីលាន កីឡាករ ពេលវេលា និងការចាប់ផ្តើមលេងដោយស្មើភាព។ ក្រុមនីមួយៗត្រូវមានកីឡាករយ៉ាងតិច ៧នាក់ ដើម្បីបន្តការប្រកួត ហើយការប្រកួតផ្លូវការត្រូវគោរពច្បាប់ IFAB ទាំង ១៧ ប្រការ។

ទីលានបាល់ទាត់មានរាងចតុកោណ ហើយខ្សែបន្ទាត់ត្រូវចាត់ទុកថាជាផ្នែកនៃតំបន់ដែលវាកំណត់។ បាល់ត្រូវឆ្លងកាត់ខ្សែចំហៀង ឬខ្សែបន្ទាត់ខាងក្រោយទាំងមូល ទើបចាត់ថាក្រៅលេង។ ប្រសិនបើបាល់នៅលើខ្សែបន្តិច វានៅតែមានសុពលភាព ដូច្នេះកុំប្រញាប់ស្រែកថា “ក្រៅហើយ” ដូចអ្នកអត្ថាធិប្បាយតាមហាងកាហ្វេ។

ការប្រកួតមានតង់ទី១ និងតង់ទី២ ៤៥ នាទី ដោយមានពេលបន្ថែមសម្រាប់ការឈប់លេង ដូចជា ការរបួស ការប្តូរកីឡាករ និងការពិនិត្យ VAR។ នៅការប្រកួតជម្រុះដែលត្រូវការអ្នកឈ្នះ អាចមានម៉ោងបន្ថែម ៣០ នាទី និងការទាត់បាល់កាត់សេចក្តី ១១ម៉ែត្រ។ ប្រភព IFAB អំពីច្បាប់ការប្រកួត

ច្បាប់ ១៧ ប្រការដែលគួរចងចាំ

• ច្បាប់ទី១៖ ទីលានប្រកួត
• ច្បាប់ទី២៖ បាល់
• ច្បាប់ទី៣៖ កីឡាករ
• ច្បាប់ទី៤៖ សម្ភារៈកីឡាករ
• ច្បាប់ទី៥៖ អាជ្ញាកណ្តាល
• ច្បាប់ទី៦៖ មន្ត្រីប្រកួតផ្សេងទៀត
• ច្បាប់ទី៧៖ រយៈពេលប្រកួត
• ច្បាប់ទី៨៖ ការចាប់ផ្តើម និងចាប់ផ្តើមឡើងវិញ
• ច្បាប់ទី៩៖ បាល់មានក្នុងលេង និងក្រៅលេង
• ច្បាប់ទី១០៖ កំណត់លទ្ធផល
• ច្បាប់ទី១១៖ អុហ្វសាយ
• ច្បាប់ទី១២៖ កំហុស និងការប្រព្រឹត្តមិនសមរម្យ
• ច្បាប់ទី១៣៖ បាល់ពិន័យផ្ទាល់ និងប្រយោល
• ច្បាប់ទី១៤៖ បាល់ពិន័យក្នុងប្រអប់
• ច្បាប់ទី១៥ ដល់ទី១៧៖ បាល់បោះចូល បាល់ទាត់ពីជ្រុង និងបាល់ទាត់ពីទីតាំងអ្នកចាំទី

តើកីឡាករ និងទីលានត្រូវមានលក្ខខណ្ឌអ្វីខ្លះ?

ក្រុមមួយមានកីឡាករ ១១នាក់នៅលើទីលាន រួមមានអ្នកចាំទីម្នាក់ ហើយការប្រកួតផ្លូវការអាចអនុញ្ញាតកីឡាករបម្រុង និងចំនួនប្តូរផ្សេងគ្នាតាមបទបញ្ជារបស់ FIFA ឬស្ថាប័នរៀបចំ។ អ្នកចាំទីអាចប្រើដៃបានតែក្នុងប្រអប់ពិន័យរបស់ខ្លួន ខណៈកីឡាករទីលានត្រូវប្រើជើង រាងកាយ ឬក្បាល លើកលែងតែដៃ និងដៃខាងលើ។

ការប្រកួតមិនមែនគ្រាន់តែដាក់មនុស្ស ២២នាក់ឱ្យរត់តាមបាល់ទេ។ សម្ភារៈមូលដ្ឋានត្រូវមានអាវ ខោជើងខ្លី ស្រោមជើង ស្បែកជើង និងឧបករណ៍ការពារជើង។ គ្រឿងអលង្ការ នាឡិកា និងវត្ថុដែលអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់មិនត្រូវអនុញ្ញាត។ អ្នកចាំទីត្រូវមានពណ៌ខុសពីកីឡាករទាំងពីរក្រុម អ្នកចាំទីម្ខាងទៀត និងមន្ត្រីប្រកួត។

ទំហំទីលានអាចប្រែប្រួលតាមប្រភេទការប្រកួត ប៉ុន្តែការប្រកួតអន្តរជាតិមានជួរវិមាត្រដែលកំណត់ច្បាស់។ ការប្រកួត FIFA World Cup ប្រើស្តង់ដារទីលានប្រហែល ១០៥ ម៉ែត្រ គុណ ៦៨ ម៉ែត្រ។ ប្រអប់ពិន័យមានចម្ងាយ ១៦.៥ ម៉ែត្រពីសសរទីទាំងពីរ ហើយចំណុចបាល់ពិន័យស្ថិតនៅចម្ងាយ ១១ ម៉ែត្រពីខ្សែទី។ មគ្គុទ្ទេសក៍ទំហំទីលានបាល់ទាត់

សេចក្តីណែនាំរបស់ FIFA ផ្តោតលើសុវត្ថិភាព ការរក្សាគុណភាពផ្ទៃទីលាន និងភាពស្មើគ្នារវាងក្រុម។ អត្ថន័យសំខាន់គឺ ទីលានមិនត្រឹមតែជាផ្ទៃស្មៅសម្រាប់លេងទេ ប៉ុន្តែជាផ្នែកមួយនៃការអនុវត្តយុទ្ធសាស្ត្រ ដូចជា ការលេងបាល់វែង ការចុចសម្ពាធ និងការវាយតំបន់ស្លាប។

ភាពខុសគ្នារវាងបាល់ក្នុងលេង និងក្រៅលេង

បាល់នៅក្នុងលេងជានិច្ច ប្រសិនបើវាមិនទាន់ឆ្លងខ្សែទាំងមូល ទោះបាល់ប៉ះបង្គោលទី ទង់ជ្រុង ឬអាជ្ញាកណ្តាលក៏ដោយ។ ករណីពិសេសមួយដែលអ្នកវិភាគជាច្រើនរំលង គឺបាល់អាចប៉ះអាជ្ញាកណ្តាល ហើយនៅតែបន្តលេង លុះត្រាតែវាបង្កើតការវាយប្រហារដ៏មានសក្តានុពល ផ្លាស់ប្តូរកម្មសិទ្ធិ ឬចូលទីដោយផ្ទាល់។

បាល់ក្រៅលេងកើតឡើងនៅពេលបាល់ឆ្លងខ្សែចំហៀង ឬខ្សែទីទាំងមូល មិនថាបាល់នៅលើដី ឬលើអាកាសឡើយ។ វិធីចាប់ផ្តើមឡើងវិញអាស្រ័យលើករណី៖ បាល់បោះចូល បាល់ទាត់ពីជ្រុង ឬបាល់ទាត់ពីទីតាំងអ្នកចាំទី។ ច្បាប់នេះជួយឱ្យអ្នកអានស្ថិតិការប្រកួតបានត្រឹមត្រូវ ជាពិសេសចំនួនជ្រុង និងការវាយប្រហារចុងក្រោយ។

ចង់ពិនិត្យច្បាប់ដែលជះឥទ្ធិពលលើការវិភាគប្រកួតដោយផ្ទាល់ទេ?

ស្វែងយល់បន្ថែម

តើអុហ្វសាយ បាល់ពិន័យ និង VAR ផ្លាស់ប្តូរលទ្ធផលយ៉ាងដូចម្តេច?

អុហ្វសាយត្រូវវិនិច្ឆ័យនៅពេលមិត្តរួមក្រុមលេង ឬប៉ះបាល់ ហើយកីឡាករវាយប្រហារស្ថិតនៅជិតខ្សែទីគូប្រកួតជាងបាល់ និងខ្សែការពារទីពីរចុងក្រោយ ប៉ុន្តែការឈរនៅទីតាំងអុហ្វសាយមិនមែនជាកំហុសដោយខ្លួនឯងទេ។ កំហុសកើតឡើងនៅពេលកីឡាករចូលរួមលេងយ៉ាងសកម្ម ឬរំខានគូប្រកួត។

អាជ្ញាកណ្តាលអាចផ្តល់បាល់ពិន័យដោយផ្ទាល់ ប្រសិនបើកីឡាករទាត់ រុញ ទាញ បុក ឬប៉ះដៃដោយខុសច្បាប់។ បាល់ពិន័យប្រយោលត្រូវប៉ះកីឡាករម្នាក់ទៀត មុនចូលទី ទើបគ្រាប់បាល់មានសុពលភាព។ ក្នុងប្រអប់ពិន័យ កំហុសដែលសមនឹងបាល់ពិន័យផ្ទាល់ភាគច្រើននាំទៅរកបាល់ពិន័យ ១១ម៉ែត្រ ប៉ុន្តែត្រូវពិនិត្យថាតើកំហុសកើតក្នុងតំបន់ពិន័យពិតឬទេ។

VAR មិនជំនួសអាជ្ញាកណ្តាលទេ។ វាត្រូវប្រើសម្រាប់ករណីសំខាន់ៗចំនួន ៤៖ គ្រាប់បាល់ ឬមិនមែនគ្រាប់បាល់ បាល់ពិន័យ ១១ម៉ែត្រ ឬមិនមែន កាតក្រហមដោយផ្ទាល់ និងការកំណត់អត្តសញ្ញាណកីឡាករខុស។ “ការពិនិត្យត្រូវផ្អែកលើភស្តុតាងវីដេអូច្បាស់ និងជាក់ស្តែង” គឺជាគោលការណ៍ដែល IFAB បានពន្យល់ក្នុងពិធីការរបស់ខ្លួន។

ចំណុចព័ត៌មានកម្រដែលមានប្រយោជន៍សម្រាប់អ្នកទស្សន៍ទាយ គឺ VAR មិនពិនិត្យរាល់ការប៉ះទង្គិចទេ ហើយការសម្រេចចិត្តលើអុហ្វសាយអាចពឹងលើពេលប៉ះបាល់ដំបូង មិនមែនពេលបាល់ទៅដល់អ្នកទទួលឡើយ។ ដូច្នេះ កុំយកវីដេអូខ្លីមួយស៊ុមពីបណ្តាញសង្គមធ្វើជាចម្លើយចុងក្រោយ។ ពិនិត្យបន្ទាត់អុហ្វសាយ ទីតាំងប៉ះបាល់ និងការចូលរួមលេងទាំងមូលជាមួយគ្នា។

វិធីអានអុហ្វសាយឱ្យមិនច្រឡំ

១. កំណត់ពេលដែលមិត្តរួមក្រុមប៉ះបាល់ចុងក្រោយ។
២. ពិនិត្យទីតាំងក្បាល រាងកាយ ឬជើងដែលអាចរកគ្រាប់បាល់បាន។ ដៃ និងដៃខាងលើមិនរាប់ទេ។
៣. ប្រៀបធៀបជាមួយបាល់ និងខ្សែការពារទីពីរចុងក្រោយ។
៤. ពិនិត្យថាកីឡាករនោះចូលរួមលេង ឬរំខានគូប្រកួតឬអត់។
៥. កុំរាប់ការប៉ះបាល់ដោយដៃរបស់អ្នកចាំទី ឬកីឡាករការពារជាការលេងដោយចេតនា ក្នុងករណីដែលច្បាប់កំណត់ខុសគ្នា។

តើកំហុសណាខ្លះធ្វើឱ្យអ្នកគាំទ្រយល់ច្រឡំ?

កំហុសដែលជួបញឹកញាប់បំផុតគឺការគិតថាបាល់ប៉ះដៃមានន័យថាកំហុសជានិច្ច ឬកីឡាករឈរខាងមុខខ្សែការពារគឺអុហ្វសាយជានិច្ច។ តាមច្បាប់ ការប៉ះដៃត្រូវពិនិត្យចេតនា ទីតាំងដៃ និងស្ថានភាពដែលរាងកាយធ្វើឱ្យធំខុសធម្មជាតិ។ ចំណែកអុហ្វសាយត្រូវពិនិត្យការចូលរួមលេង មិនមែនទីតាំងឈរតែប៉ុណ្ណោះទេ។

កាតលឿង និងកាតក្រហមក៏មានភាពខុសគ្នាដែលគួរដឹង។ កាតលឿងជាការព្រមានសម្រាប់ការពន្យារពេល ការប្រព្រឹត្តមិនគោរព ឬកំហុសដែលបញ្ឈប់ការវាយប្រហារដ៏មានសក្តានុពល។ កាតក្រហមមានន័យថាបណ្តេញចេញ ដូចជា ការប្រើកម្លាំងធ្ងន់ធ្ងរ ការរារាំងគ្រាប់បាល់ច្បាស់លាស់ដោយដៃក្រៅប្រអប់ ឬការប្រើពាក្យប្រមាថធ្ងន់ធ្ងរ។ កីឡាករដែលត្រូវបណ្តេញចេញមិនអាចត្រឡប់ចូលលេងបានទេ ហើយក្រុមមិនអាចប្តូរអ្នកជំនួសគាត់បានឡើយ។

អ្នកចាំទីក៏មានច្បាប់ពិសេស៖ ការកាន់បាល់ដោយដៃលើស ៨ វិនាទីអាចនាំទៅបាល់ទាត់ពីជ្រុងសម្រាប់គូប្រកួត តាមការកែប្រែច្បាប់ IFAB កំណែថ្មី។ នេះជាព័ត៌មានដែលអត្ថបទចាស់ៗជាច្រើនមិនទាន់ធ្វើបច្ចុប្បន្នភាព ដូច្នេះកុំយកច្បាប់ពីវីដេអូឆ្នាំ ២០១៨ មកវិនិច្ឆ័យការប្រកួតឆ្នាំ ២០២៦។ ចំណុចមួយទៀត៖ កីឡាករមិនអាចប៉ះបាល់ពីការទាត់បាល់ពីទីតាំងអ្នកចាំទីពីមិត្តរួមក្រុម ហើយចូលប្រអប់របស់ខ្លួនដើម្បីទទួលបាល់ដោយផ្ទាល់ តាមលក្ខខណ្ឌដែលច្បាប់កំណត់។

ច្បាប់កាតលឿង កាតក្រហម និងកំហុសបាល់ទាត់

បាល់ពិន័យ ១១ម៉ែត្រ និងការទាត់កាត់សេចក្តីមិនដូចគ្នា

បាល់ពិន័យ ១១ម៉ែត្រកើតឡើងក្នុងអំឡុងការប្រកួត នៅពេលក្រុមការពារប្រព្រឹត្តកំហុសដែលសមនឹងបាល់ពិន័យផ្ទាល់ក្នុងប្រអប់ខ្លួន។ ការទាត់កាត់សេចក្តីកើតឡើងក្រោយម៉ោងបន្ថែម នៅពេលបទបញ្ជាការប្រកួតត្រូវការកំណត់អ្នកឈ្នះ។ នេះមានន័យថាការសង្គ្រោះបាល់របស់អ្នកចាំទីក្នុងនាទីទី៧៥ មិនត្រូវរាប់ជាការទាត់កាត់សេចក្តីឡើយ។

តាម គេហទំព័រ FIFA World Cup ២០២៦ ការប្រកួតពានរង្វាន់ពិភពលោកមានបទបញ្ជាពិសេសសម្រាប់បញ្ជីកីឡាករ ពេលវេលា និងការប្រកួតជម្រុះ។ អ្នកអានគួរបែងចែកច្បាប់សកលរបស់ IFAB ពីបទបញ្ជារបស់កម្មវិធីប្រកួតនីមួយៗ ព្រោះចំនួនកីឡាករបម្រុង ឬវិធីកំណត់អ្នកឈ្នះអាចខុសគ្នា។ “ការប្រកួតត្រូវចាប់ផ្តើមឡើងវិញតាមវិធីដែលច្បាប់កំណត់” គឺជាគោលការណ៍សំខាន់របស់ IFAB ដែលការពារកុំឱ្យក្រុមណាមួយទទួលអត្ថប្រយោជន៍ដោយចៃដន្យ។

តើអ្នកគួរប្រើច្បាប់ទាំងនេះដើម្បីវិភាគការប្រកួតដូចម្តេច?

ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់អាចជួយឱ្យការវិភាគមានហេតុផលជាងការមើលតែលទ្ធផល។ ក្រុមដែលមានចំនួនគ្រាប់បាល់ច្រើនមិនមានន័យថាគ្រប់គ្រងការប្រកួតទាំងស្រុងទេ ហើយក្រុមដែលមានការកាន់កាប់បាល់ ៦៥ភាគរយក៏មិនធានាឈ្នះដែរ។ អ្នកគួរភ្ជាប់ច្បាប់ជាមួយស្ថិតិ ដូចជា ការវាយប្រហារចូលប្រអប់ ចំនួនបាល់ពិន័យ កាត និងការបាត់បង់បាល់នៅតំបន់គ្រោះថ្នាក់។

វិធីពិនិត្យដែលមានប្រយោជន៍មានដូចខាងក្រោម៖

• ពិនិត្យបញ្ជីកីឡាករ និងថាតើអ្នកចាំទីដើមអាចលេងបានឬអត់។
• រាប់ការប្រព្រឹត្តកំហុសជិតប្រអប់ ព្រោះវាអាចបង្កើតឱកាសបាល់ពិន័យ។
• មើលចំនួនអុហ្វសាយរបស់ខ្សែប្រយុទ្ធ និងកម្ពស់ខ្សែការពារ។
• បែងចែកបាល់ពិន័យក្នុងការប្រកួតពីការទាត់កាត់សេចក្តីក្រោយម៉ោងបន្ថែម។
• ពិនិត្យការផ្លាស់ប្តូរច្បាប់តាមរដូវកាល មុនប្រើទិន្នន័យចាស់សម្រាប់ការទស្សន៍ទាយ។

ព័ត៌មានលម្អិតមួយដែលមានតម្លៃសម្រាប់អ្នកចូលចិត្តវិភាគគឺ ការប្រកួតដែលមានការឈប់លេងច្រើនអាចបន្ថែមពេលវេលាច្រើនជាងការរំពឹងទុក។ ក្រុមដែលមានការវាយប្រហារល្អនៅនាទីទី៨០ មិនគួរត្រូវបានវាយតម្លៃត្រឹម ១០នាទីធម្មតាទេ ព្រោះការពន្យារពេលអាចបង្កើតពេលលេងបន្ថែម ៦ ទៅ ១០នាទី។ នេះមិនមែនជាការធានាលទ្ធផលទេ ប៉ុន្តែជាអថេរដែលអ្នកគួរបញ្ចូលក្នុងការអានការប្រកួត។ មគ្គុទ្ទេសក៍បាល់ទាត់ផ្តោតលើការប្រើទិន្នន័យ និងច្បាប់ជាមួយគ្នា មិនមែនការទាយតាមអារម្មណ៍ទេ។

សម្រាប់ការអានការប្រកួតឆ្នាំ ២០២៦ សូមពិនិត្យប្រភពផ្លូវការមុននឹងសម្រេចចិត្តណាមួយ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

សេចក្តីសន្និដ្ឋាន៖ តើអ្វីជាចំណុចដែលត្រូវចងចាំ?

ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មាន ១៧ ប្រការ ប៉ុន្តែអ្នកគាំទ្រអាចចាប់ផ្តើមពី ៥ ចំណុច៖ ចំនួនកីឡាករ ១១នាក់ រយៈពេល ៩០ នាទី ការកំណត់បាល់ក្រៅលេង អុហ្វសាយ និងភាពខុសគ្នារវាងបាល់ពិន័យ ១១ម៉ែត្រនិងការទាត់កាត់សេចក្តី។ ការយល់ដឹងលើចំណុចទាំងនេះធ្វើឱ្យការមើល FIFA World Cup ២០២៦ ការអានស្ថិតិ និងការវិភាគក្រុមមានភាពច្បាស់លាស់ជាងមុន។ កុំភ្លេចថាច្បាប់អាចត្រូវបានធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពដោយ IFAB ហើយបទបញ្ជារបស់ FIFA ឬការប្រកួតក្នុងតំបន់អាចបន្ថែមលក្ខខណ្ឌពិសេស។ មុននឹងវិនិច្ឆ័យសេចក្តីសម្រេចរបស់អាជ្ញាកណ្តាល សូមពិនិត្យពេលប៉ះបាល់ ទីតាំងកីឡាករ និងប្រភេទកំហុសជាមុនសិន។

ចង់អានការវិភាគបាល់ទាត់ដែលភ្ជាប់ច្បាប់ ស្ថិតិ និងទម្រង់ក្រុមមែនទេ?

ស្វែងយល់បន្ថែម

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មានចំនួនប៉ុន្មានប្រការ?

ចម្លើយ៖ ច្បាប់បាល់ទាត់ផ្លូវការមាន ១៧ ប្រការ ដែលគ្របដណ្តប់ទីលាន បាល់ កីឡាករ អាជ្ញាកណ្តាល ពេលវេលា អុហ្វសាយ កំហុស និងវិធីចាប់ផ្តើមលេងឡើងវិញ។ IFAB ជាស្ថាប័នថែរក្សា និងធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពច្បាប់នេះ ខណៈ FIFA អនុវត្តវាក្នុងការប្រកួតអន្តរជាតិ។ អ្នកចាប់ផ្តើមគួររៀនច្បាប់ទី៣ ទី៧ ទី៩ ទី១១ និងទី១២ជាមុន ព្រោះវាពាក់ព័ន្ធនឹងកីឡាករ ពេលវេលា បាល់ក្រៅលេង អុហ្វសាយ និងកំហុស។

សំណួរ៖ តើក្រុមបាល់ទាត់មួយមានកីឡាករប៉ុន្មាននាក់?

ចម្លើយ៖ ក្រុមមួយមានកីឡាករ ១១នាក់នៅលើទីលាន រួមទាំងអ្នកចាំទីម្នាក់។ ប្រសិនបើក្រុមណាមួយនៅសល់តិចជាង ៧នាក់ វាមិនអាចបន្តការប្រកួតតាមច្បាប់ទូទៅបានទេ។ ចំនួនកីឡាករបម្រុង និងចំនួនការប្តូរអាចខុសគ្នាតាមបទបញ្ជារបស់ FIFA សហព័ន្ធជាតិ ឬកម្មវិធីប្រកួត ដូច្នេះត្រូវពិនិត្យបទបញ្ជាជាក់លាក់មុនការប្រកួត។

សំណួរ៖ តើអុហ្វសាយក្នុងបាល់ទាត់មានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ អុហ្វសាយកើតឡើងនៅពេលកីឡាករវាយប្រហារស្ថិតនៅជិតខ្សែទីគូប្រកួតជាងបាល់ និងខ្សែការពារទីពីរចុងក្រោយ នៅពេលមិត្តរួមក្រុមប៉ះបាល់ ហើយកីឡាករនោះចូលរួមលេងយ៉ាងសកម្ម។ ការឈរនៅទីតាំងអុហ្វសាយមិនមែនជាកំហុសភ្លាមៗទេ។ ក្បាល រាងកាយ និងជើងដែលអាចរកគ្រាប់បាល់បានត្រូវរាប់ ប៉ុន្តែដៃ និងដៃខាងលើមិនត្រូវរាប់ឡើយ។

សំណួរ៖ តើបាល់ពិន័យ ១១ម៉ែត្រខុសពីការទាត់បាល់កាត់សេចក្តីយ៉ាងដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ បាល់ពិន័យ ១១ម៉ែត្រកើតឡើងក្នុងអំឡុងការប្រកួត បន្ទាប់ពីក្រុមការពារប្រព្រឹត្តកំហុសសមនឹងបាល់ពិន័យផ្ទាល់ក្នុងប្រអប់របស់ខ្លួន។ ការទាត់បាល់កាត់សេចក្តីកើតឡើងក្រោយការប្រកួត ឬម៉ោងបន្ថែម ដើម្បីកំណត់អ្នកឈ្នះនៅពេលបទបញ្ជាតម្រូវ។ ដូច្នេះ អ្នកចាំទីសង្គ្រោះបាល់ពិន័យក្នុងនាទីទី៦០ មិនមានន័យថាការទាត់កាត់សេចក្តីបានចាប់ផ្តើមទេ។

សំណួរ៖ តើ VAR ពិនិត្យកំហុសគ្រប់ប្រភេទឬទេ?

ចម្លើយ៖ VAR ពិនិត្យតែហេតុការណ៍សំខាន់ចំនួន ៤ប្រភេទ មិនមែនកំហុសគ្រប់យ៉ាងទេ។ វារួមមាន គ្រាប់បាល់ ឬមិនមែនគ្រាប់បាល់ បាល់ពិន័យ ១១ម៉ែត្រ ឬមិនមែន កាតក្រហមដោយផ្ទាល់ និងការកំណត់អត្តសញ្ញាណកីឡាករខុស។ VAR អាចណែនាំឱ្យអាជ្ញាកណ្តាលពិនិត្យអេក្រង់ ប៉ុន្តែអាជ្ញាកណ្តាលនៅតែជាអ្នកសម្រេចចុងក្រោយតាមពិធីការរបស់ IFAB។

សំណួរ៖ តើត្រូវពិនិត្យអ្វីមុនវិភាគការប្រកួតបាល់ទាត់?

ចម្លើយ៖ អ្នកគួរពិនិត្យបញ្ជីកីឡាករ អ្នករបួស អ្នកព្យួរកាត ទម្រង់លេង ចំនួនអុហ្វសាយ និងកំហុសនៅជិតប្រអប់ជាមុន។ បន្ទាប់មក ប្រៀបធៀបស្ថិតិពីប្រភពផ្លូវការ ដូចជា FIFA សហព័ន្ធជាតិ និងគេហទំព័ររបស់ការប្រកួត។ កុំប្រើវីដេអូខ្លី ឬព័ត៌មានចាស់ជាមូលដ្ឋានតែមួយ ព្រោះការកែប្រែច្បាប់ និងបញ្ជីកីឡាករអាចផ្លាស់ប្តូរការវាយតម្លៃបាន។